خودکشی دو دختر در منطقه ناصرالدین دورود

خودکشی همزمان دو دانش آموز دختر درمنطقه ناصرالدین

🖋حامد سیف/فرهنگی‌ و خبرنگار

❌نگارنده تحت هیچ شرایطی به دنبال مقصر جلوه دادن شخص یا گروهی نیست  (همه ما در جایگاه خود  مقصریم ) و صرفاً با دیده ای آسیب شناسانه و ارائه راه حل به منظور پیشگیری از اتفاقات بعدی به موضوع می نگرد.

متاسفانه با خبر شدیم که دو دختر ۱۳ ساله در اثر مصرف قرص برنج خودکشی نموده اند.البته خبر مربوط به روز پنجشنبه سوم بهمن ماه است .

پدر فائزه معتقد است که او و دوستش به دلیل یک سو تفاهم پس از اخراج از مدرسه تحت فشار روانی خیلی زیاد دست به این اقدام زده اند،البته این اقدام خارج از فضای مدرسه اتفاق افتاده است ولی دلیل اصلی به خاطر اخراج او از مدرسه است.

او می گوید یک عابر پیاده پس از مشاهده پیکر نیمه جان دو نوجوان دختر بلافاصله با اورژانس و پلیس تماس گرفته است و این افراد به بیمارستان منتقل شده اند و تحت اقدامات اورژانسی قرار گرفته اند.شماره تلفن پدر فائزه را خود او به سختی در لحظه جان دادن به پلیس می دهد و پس از اندکی دختر نوجوان به دلیل مسمویت شدید جان می دهد.زهرا نوجوان دیگری است که پس از چند ساعت مبارزه با مرگ سرانجام تسلیم می شود و پس از دوستش دیدگانش را برای همیشه از زندگی می بندد.

پدر فائزه و حالا پدری قد خمیده که از نگاه او میتوان غم دنیا را به تنهایی در چهره اش دید او مردی جوان  و متولد ۱۳۵۸است ، راننده آژانس است و با کار در آژانس مسافر بری اموراتش را می گذراند،او با بغضی در گلو میگوید سه فرزند دارم که فائزه بزرگ آنها بود یک پسر دبستانی و یک کودک دختر دیگر که  مدام ازمن می پرسند فائزه کجاست و این سوال بیش از بیش بر غم و ناراحتی من و مادرش می افزاید.(مصاحبه ای مفصل با اشان ثبت شده است که در صورت رضایت و ضرورت منتشر خواهد شد)

مسئول حراست اداره آموزش و پرورش شهرستان دورود ضمن ابراز تاسف از این حادثه و همدردی با خانواده دانش آموزان قویاً ارتباط این خودکشی را با فضای آموزشی رد کرده و معتقد است که این اتفاق خارج از مکان و زمان آموزشی رخ داده است اما روابط عمومی اداره آموزش و پرورش از موضوع ابراز بی اطلاعی می کند و با بیان دیدگاه های شخصی معتقد است که این خود کشی هیچ ارتباطی به مدرسه و سیستم آموزشی ندارد و ممکن است برای هر شخص حقیقی یا حقوقی رخ دهد ، ریاست آموزش و پرورش شهرستان راضی به مصاحبه نمی شود و شاید برداشت این باشد که نباید به موضوع دامن زد و این در حالی است که به گفته پدر فائزه عده ای از معلمان مدرسه و عده ای دیگر از کارکنان اداره شهرستان در مراسم تشییع و تدفین دخترش شرکت کرده و با خانواده متوفی ابراز همدردی نموده اند.

چرا باید به موضوع اهمیت داد؟

موضوع اینجا معنا دار می شود،حدود یک سال قبل و بیشتر دقیقا در همین منطقه (ناصرالدین) دو نوجوان پسر کلاس دهم  با شرایط مشابه اقدام به خودکشی با قرص برنج می کنند و هیچ خبری در رسانه های محلی و فضای مجازی منتشر نمی شود.

❌در حقیقت اینکه چهار دانش آموز ،در یک منطقه،هم سن و سال ،به صورت دو نفره و با قرص برنج اقدام به خودکشی نموده اند این معنا دار است و به راحتی می توان دریافت که این موضوع به عنوان یک رهایی برای نوجوانان این منطقه تبدیل شده و یا در حال تبدیل شدن است.راحت تر بگویم اینکه انگار نوجوانان این منطقه دارند یاد می گیرند که اینگونه با مشکلات زندگی روبرو شوند و برای همیشه به زندگی خود پایان دهند.❌

✅ با این تفاسیر نقش وجایگاه سازمان ها،نهادها،افراد در جلوگیری از اتفاقات بعدی بسیار موثر و تامل برانگیز است.

بگذارید ابتدا چند سوال بپرسیم.❓❓

🔴چرا به راحتی در زنجیره شایعه قرار می گیریم و اخبار ضد و نقیضی را خواسته یا ناخواسته منتشر می کنیم که علاوه بر داغ از دست دادن فرزند داغی دیگر بر دل خانواده های داغدار می گذاریم؟

🔴 آیا مهارت های کسب سعه صدر، و مبارزه با مشکلات عاطفی و روانی را توانسته ایم به نوجوانان آموزش دهیم؟

🔴 آیا در این منطقه توانسته ایم به طور ویژه تمام ابزار و راه حل های موجود را برای آگاه سازی نوجوانان و خانواده های آنها بکار ببریم؟

🔴 آیا نهاد ها،سازمان ها و افراد خود را به صورت غیر رسمی یا رسمی مسئول این کار می دانند؟

🔴آیا پس از اقدام به خودکشی دو نوجوان پسر در سال قبل به موضوع ورود کردیم و  در خصوص دلایل،انگیزه ها و پیشگیری از اتفاقات مشابه بعدی اندیشیدیم؟

🔴 آیا فکر کردیم که اینگونه جریانات می تواند دوباره اتفاق بیفتد؟ 

🔴و در نهایت چرا باید قرص برنج به سادگی در اختیار نوجوانان قرار بگیرید و چگونه می توان از تهیه و عرضه آن به این قشر جلوگیری کرد؟

🔴اینکه چرا فکر می کنیم با بی تفاوتی و سرپوش گذاشتن بر موضوعات مشکلات خود بخود حل می شوند؟

هر کدام از ما پس از خواندن سوالات بالا دقیقاً متوجه خواهیم شد که نقش ما در کجا می تواند سازنده و موثر باشد تا بتوانیم گامی موثر در پیشگیری از اتفاقات برداریم.خوب است که این سوال را از خودمان بپرسیم که  : دقیقا کجا و چطور می توانم کمک کنم که اینگونه خبرها را دیگر نشنویم؟

در نهایت احساس کردم به عنوان یک همشهری بنویسم تاثیر گذار تر است تا به عنوان یک خبرنگار،لطفاً منتشر کنید تا به دست همه همشهریان و مسئولین برسد بلکه بتوان کاری کرد.

ارادتمند همه همشهریان

حامد سیف فرهنگی و خبرنگار

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *